Categories

Archive

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Porcelain-based Augmented Reality

Conclusie

Afgelopen weken hebben we gewerkt aan het porselein project. Tijdens deze weken hebben we veel geleerd maar zijn we ook lastige dingen tegengekomen.
Wat voor ons erg lastig was, waren alle nieuwe programma’s die we moesten leren en het programmeren. Hier hadden we allemaal (bijna) geen ervaring mee.
Daarnaast was het soms lastig communiceren tussen de expert en ons vanwege de verschillende expertises. Wij wisten namelijk niks van porselein gieten en onze expert had niet zo’n technische achtergrond. Uiteindelijk kwamen we op een goed eindresultaat en hebben we geleerd van elkaars expertises. Wij zijn namelijk ook porselein gaan gieten en nu weten we ook meer wat daar mee mogelijk is.
Doordat het stoken van de oven duur is en er wat problemen waren, kwamen de eerste test-tegels er tegelijkertijd uit met de suikerpotjes. Hierdoor waren het dus eigenlijk geen test-tegels meer. Tenminste niet in de zin van de codes testen met de software. We kwamen er wel achter dat ABS-prints niet geschikt waren om mallen van te maken.

Onze uiteindelijke conclusie konden we vandaag met de Science Fair trekken. Gisteren hadden we de potjes gekregen. Hieruit bleek dat het zwarte glazuur niet gewerkt had, het was namelijk grijs of groen. Toen hebben we een paar codes ingekleurd met stift. Vanochtend hebben we nog een code opgevuld met zwarte fimo-klei. Bezoekers probeerden verschillende potjes uit. Meestal was het beeld een beetje schokkerig, maar we kregen het idee dat dit door het licht kwam. We hadden het namelijk al op papier getest en daar was het model stabiel. Nu was het echter op papier ook schokkerig. Er was niet echt een duidelijk ‘winnaar’. Alle codes hadden ongeveer hetzelfde resultaat. Wel kunnen we stellen dat het glazuren kan. Zolang het zwart van de code maar zwart is.
Junaio werkte goed, zelfs met een beetje glans.

Er zijn nog best wat dingen die verbeterd kunnen worden. De AR-code in porselein moet strakker. Dit is best lastig, maar wat in ieder geval veranderd kan worden is de diepte. Dat kan een stuk minder. Het glazuur is heel dun dus het heeft niet veel diepte nodig.
Verder hadden we nu zowel een smartphone applicatie als een webcam-programma. Het idee was om dit potje te kopen en thuis te gebruiken. In dat geval is het handiger om alleen een smartphone applicatie te maken. Nu maakten we gebruik van een bestaande applicatie (Junaio) en hebben daar 3D-content in gezet. Het is beter om helemaal zelf een app te maken en uit te brengen. Het is dan ook leuker om gebruik te maken van dezelfde herkenning als Junaio. Plaatjes dus, hiermee kun je veel meer doen. Bijvoorbeeld de oorspronkelijke decoratie er voor een deel opzetten.

De Science Fair

Dinsdag 1 november vond de Science Fair plaats, de eindpresentatie in de vorm van een tentoonstelling.

Voor ons project moesten we een aantal dingen presenteren, namelijk de computer applicatie met de webcam en AR code, Junaio voor de smartphone en het proces met alle 3d prints, mallen en porseleine suikerpotten. Onze opstelling zag er als volgt uit:

Voor de AR applicatie hadden we een laptop met webcam waar het suikerpotje voor gehouden kon worden. Gister waren we erachter gekomen, dat het glazuur niet goed zwart uit de oven was gekomen, daarom hebben we de code nogmaals ingekleurd met een stift. Deze werkte nu beter, maar flikkerde wel een beetje.

 Voor Junaio hadden we twee smartphones om beide 3d modelllen te tonen. De ene moest gericht worden op een afbeelding aan de zijkant van het suikerpotje en de ander op de deksel. Dit leverde de volgende beelden op:

 

 Om extra informatie en uitleg te geven over beide applicaties en ons proces hadden we drie posters hangen. Daarnaast serveerde we thee met koekjes en suiker uit de suikerpot om in de sfeer te komen.
De Science Fair verliep heel soepel. Er kwamen veel mensen voorbij, die we alles hebben kunnen uitleggen en men reageerde altijd positief. Ze vonden het een interessant project met een leuk eindresultaat. 

Wat hebben we gedaan? Een korte samenvatting

Voor dit project was het de
bedoeling om een museumstuk, in dit geval een suikerpot van Loosdrechts porselein,
meer toegankelijk te maken door een replica buiten het museum te brengen en het
gebruiksgoed weer in gebruik te nemen. Augmented reality moest in de vorm van
een AR code informatie aan het object toevoegen.
 

Allereerst hebben we
onderzoek gedaan naar de AR code en of het mogelijk was deze in porselein te
verkrijgen. Hiervoor hebben we testtegels gemodelleerd. Daarnaast zijn we naar
het AR lab in Den Haag geweest, waar we informatie over deze code hebben
verkregen, zodat we wisten wat de mogelijkheden waren. Twee programma’s bleken bruikbaar
te zijn voor ons, namelijk AR Toolkit voor augmented reality met behulp van een
webcame en Junaio voor de smartphone.

Met een conservator is de
suikerpot op de TU Delft geweest. We konden het toen uitgebreid fotograferen en
daarnaast  is er een CT scan gemaakt om een
replica van het potje te kunnen  verkrijgen. Na de scan hadden we namelijk een
virtueel model waarvan we een 3d model konden modeleren. Deze is geprint met
een 3d printer. Van deze 3d print kon een mal voor het deksel en de pot zelf
gemaakt worden, waaruit dan weer een nieuw porseleinen suikerpot ontstond.

Daarnaast hebben
gebrainstormd over wat voor informatie toegevoegd zou moeten worden en in welke
vorm. We wilde een informatief beeld geven over de suikerpot, maar zo min
mogelijk tekst gebruiken. Daarom hebben we ervoor gekozen om schilderijen van
thee scènes uit de tijd van de suikerpot (18de eeuw) te gebruiken. Daarnaast
wilde we de print laten zien, omdat deze niet zichtbaar is op de replica.

 

Zie voor het uitgebreide proces de rest van dit weblog. 

porselein gieten

Gisteren (donderdag) zijn we weer naar de kunstacademie in Den Haag geweest. Hier gingen we porselein gieten en glazuren. Maaike had allerlei plaatjes meegenomen die via een transfer-techniek met water op de porseleinen potjes kwam te zitten. De plaatjes zaten op dun papier dat we op een vochtig stukje porselein moesten plakken en daarna werd het papier doorweekt met water. Als het papier weer een beetje opgedroogd was kon het eraf gehaald worden en zaten de plaatjes op het porselein.

 

Nadat we de plaatjes op de dekseltjes en potjes hadden gezet moesten de AR codes ingekleurd worden met zwart glazuur of een speciaal porselein potlood.

 

Daarna konden we de potjes en deksels glazuren met transparant glazuur. Een aantal potjes en dekseltjes hebben we niet in de transparante glazuur gedoopt, omdat we willen uitproberen of het glazuur niet te veel reflecteert om nog gelezen te kunnen worden door een camera. Na dit glazuren was er nog tijd voor ons om zelf een potje te gieten. We poederde de mallen in met talk poeder. Daarna kon het porselein in de mal gegoten worden. Dit moesten we even laten drogen om daarna het overtollige porselein eruit te gieten. Nu moest het nog verder drogen en konden we het uit de mal halen. De vloeistof was nu veranderd in een soort klei. uiteindelijk zijn ook de tegels nog gegoten op bovenstaande manier, het viel erg mee hoe goed de tegels met code uit de mal kwamen. De verwachtingen waren dat de randjes zo diep waren dat het porselein hierin zou blijven steken. Het tegendeel bleek waar te zijn. Als laatste moest de oven aan om het porselein verder af te bakken.

juniao animatie

Voor junaio was het van belang dat in de animatie slechts een model en een textuur gebruikt werd per channel. (De gratis versie van het programma staat niet meer toe dan dit.) Hierdoor is er slechts een schilderij overgebleven van de eerder genoemde zes. Door het scannen van een gekleurd plaatje wordt de animatie opgeroepen die we aan het maken zijn. Men krijgt dan een schilderij te zien, uit de 18e eeuw, waarop mensen aan het theedrinken zijn. Daarnaast is het patroon van de deksel op het 3D model van de deksel toegevoegd in een 2e channel. Nu kunnen we dus kiezen wat we willen zien als we het plaatje op de deksel scannen. De grootste uitdaging was om het animatie programma 3ds max te leren gebruiken en daarna de animatie via een extra plug-in om te zetten naar het bestandsformaat md2. Het was van belang dat we 3ds max zouden gebruiken, omdat dit programma bijna als enige de animatie om kon zetten naar md2.

 

Junaio afstellen om het schilderij zichtbaar te krijgen vroeg om een hoop uitproberen met de verschillende waardes die opgegeven konden worden.

Uitwerken van het idee voor de webcam

Om ons idee uit te werken hebben we ons opgesplitst in twee groepen. Een groep om Junaio uit te werken, dit doen Kenneth en Elizabeth en een groep om het uit te werken voor de webcam, Anne Lien en Mariet. Beide groepen werken met 3dsmax om de animatie uit te werken. Dit programma is nieuw voor ons en moesten we dus eerst leren. 
Voor de webcam moesten we twee dingen doen: De print op het kopje krijgen en de schilderijen boven het kopje laten vliegen.

 De print op het kopje

Hiervoor hebben we in photoshop alle foto’s, die we van het kopje rondom hadden gemaakt, uitgeknipt. Vervolgens was het even zoeken wat de beste manier was om de foto’s aan elkaar te krijgen, maar uiteindelijk bleek gradient het beste te werken. In 3dsmax hebben we met behulp van de curve het poje opnieuw geextrudeerd, zodat we het potje nu in het programma hadden.

 

Vervolgens hebben we met behulp van UV unwrap er een UV texture van gemaakt. Het beeld dat dit opleverde konden we renderen en vervolgens openen in photoshop. Nu was het een kwestie van het plaatje over het raster heenleggen en opslaan.

 

In 3dsmax konden we het bestand nu openen en werd het om het potje heen gedrapeerd.

 
 
Vliegende schilderijen 
 Voor het volgende onderdeel, de vliegende schilderijen, gebruiken we 6 plaatjes met het thema theedrinken. In Photoshop hebben we er lijsten omheen gezet om het geheel wat gezelliger te maken. In 3DsMax zijn er 6 blokjes gemaakt met dezelfde verhoudingen als de afmetingen van de plaatjes. De plaatjes worden erop geplaatst met bijpassende achterkant-kleur.
Hierna wordt het geheel geanimeerd. De schilderijen bewegen op en neer.
 
 
Volgende stappen
 Eerst moeten we het potje en de schilderijen samenvoegen. Ze staan nu nog in twee verschillende bestanden.
Daarna moeten de modellen in AR_toolkit worden gezet.
Hopelijk krijgen we alles snel werkend!

 

 

tweede potje printen

ook het tweede potje, die met het patroon door de goudverf, is nu geprint. helaas hadden we ook bij deze print weer problemen met de printer. ook deze keer was de printer halverwege gestopt met printen, dus zit er een lijn in het potje. het patroon is wel goed naar voren gekomen.

Het maken van de mallen

Het potje printen

Na het maken van het computer model kon het potje geprint worden. Deze is vrijdag de printer ingegaan en maandag hadden we het resultaat in handen.

Junaio, mobiele AR applicatie

Wim van Eck van het AR lab vertelde ons ook over Junaio. Dat is een applicatie voor op iPhone en Android. Deze app maakt gebruik van augmented reality. Er zijn verschillende ‘channels’ binnen deze applicatie. Bijvoorbeeld een wikipedia channel. Je kunt dan zien wat voor wikipedia entries in de buurt zijn gemaakt. Het is vergelijkbaar met Layar.

Iedereen kan ook zelf een channel maken binnen Junaio. Dit is voor ons een makkelijke en gratis manier om ook op de smartphone AR toepassingen voor ons project uit te proberen.
Junaio werkt niet met de strandaard AR-markers. In plaats daarvan maakt het programma juist gebruik van kleurenplaatjes. De code aan de onderkant van het kopje kan dus niet voor deze toepassing gebruikt worden. We hadden bedacht dat we een schildering of een transferplaatje aan de zijkant van het kopje zouden kunnen plaatsen. Op deze manier kan het potje op verschillende manieren voor AR gebruikt worden.

UPDATE
Junaio maakt ook  gebruik van zwart-wit markers. Deze zijn echter alleen bedoeld voor plaatsbepaling. Ze worden LLA-markers genoemd (Latitude/Longitude/Altitude). Deze zijn dus niet bedoeld voor augmented reality

 

Junaio Glue Demo

 

 

© 2011 TU Delft