Categories

Archive

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posted in October 2011

Wat hebben we gedaan? Een korte samenvatting

Voor dit project was het de
bedoeling om een museumstuk, in dit geval een suikerpot van Loosdrechts porselein,
meer toegankelijk te maken door een replica buiten het museum te brengen en het
gebruiksgoed weer in gebruik te nemen. Augmented reality moest in de vorm van
een AR code informatie aan het object toevoegen.
 

Allereerst hebben we
onderzoek gedaan naar de AR code en of het mogelijk was deze in porselein te
verkrijgen. Hiervoor hebben we testtegels gemodelleerd. Daarnaast zijn we naar
het AR lab in Den Haag geweest, waar we informatie over deze code hebben
verkregen, zodat we wisten wat de mogelijkheden waren. Twee programma’s bleken bruikbaar
te zijn voor ons, namelijk AR Toolkit voor augmented reality met behulp van een
webcame en Junaio voor de smartphone.

Met een conservator is de
suikerpot op de TU Delft geweest. We konden het toen uitgebreid fotograferen en
daarnaast  is er een CT scan gemaakt om een
replica van het potje te kunnen  verkrijgen. Na de scan hadden we namelijk een
virtueel model waarvan we een 3d model konden modeleren. Deze is geprint met
een 3d printer. Van deze 3d print kon een mal voor het deksel en de pot zelf
gemaakt worden, waaruit dan weer een nieuw porseleinen suikerpot ontstond.

Daarnaast hebben
gebrainstormd over wat voor informatie toegevoegd zou moeten worden en in welke
vorm. We wilde een informatief beeld geven over de suikerpot, maar zo min
mogelijk tekst gebruiken. Daarom hebben we ervoor gekozen om schilderijen van
thee scènes uit de tijd van de suikerpot (18de eeuw) te gebruiken. Daarnaast
wilde we de print laten zien, omdat deze niet zichtbaar is op de replica.

 

Zie voor het uitgebreide proces de rest van dit weblog. 

porselein gieten

Gisteren (donderdag) zijn we weer naar de kunstacademie in Den Haag geweest. Hier gingen we porselein gieten en glazuren. Maaike had allerlei plaatjes meegenomen die via een transfer-techniek met water op de porseleinen potjes kwam te zitten. De plaatjes zaten op dun papier dat we op een vochtig stukje porselein moesten plakken en daarna werd het papier doorweekt met water. Als het papier weer een beetje opgedroogd was kon het eraf gehaald worden en zaten de plaatjes op het porselein.

 

Nadat we de plaatjes op de dekseltjes en potjes hadden gezet moesten de AR codes ingekleurd worden met zwart glazuur of een speciaal porselein potlood.

 

Daarna konden we de potjes en deksels glazuren met transparant glazuur. Een aantal potjes en dekseltjes hebben we niet in de transparante glazuur gedoopt, omdat we willen uitproberen of het glazuur niet te veel reflecteert om nog gelezen te kunnen worden door een camera. Na dit glazuren was er nog tijd voor ons om zelf een potje te gieten. We poederde de mallen in met talk poeder. Daarna kon het porselein in de mal gegoten worden. Dit moesten we even laten drogen om daarna het overtollige porselein eruit te gieten. Nu moest het nog verder drogen en konden we het uit de mal halen. De vloeistof was nu veranderd in een soort klei. uiteindelijk zijn ook de tegels nog gegoten op bovenstaande manier, het viel erg mee hoe goed de tegels met code uit de mal kwamen. De verwachtingen waren dat de randjes zo diep waren dat het porselein hierin zou blijven steken. Het tegendeel bleek waar te zijn. Als laatste moest de oven aan om het porselein verder af te bakken.

juniao animatie

Voor junaio was het van belang dat in de animatie slechts een model en een textuur gebruikt werd per channel. (De gratis versie van het programma staat niet meer toe dan dit.) Hierdoor is er slechts een schilderij overgebleven van de eerder genoemde zes. Door het scannen van een gekleurd plaatje wordt de animatie opgeroepen die we aan het maken zijn. Men krijgt dan een schilderij te zien, uit de 18e eeuw, waarop mensen aan het theedrinken zijn. Daarnaast is het patroon van de deksel op het 3D model van de deksel toegevoegd in een 2e channel. Nu kunnen we dus kiezen wat we willen zien als we het plaatje op de deksel scannen. De grootste uitdaging was om het animatie programma 3ds max te leren gebruiken en daarna de animatie via een extra plug-in om te zetten naar het bestandsformaat md2. Het was van belang dat we 3ds max zouden gebruiken, omdat dit programma bijna als enige de animatie om kon zetten naar md2.

 

Junaio afstellen om het schilderij zichtbaar te krijgen vroeg om een hoop uitproberen met de verschillende waardes die opgegeven konden worden.

Uitwerken van het idee voor de webcam

Om ons idee uit te werken hebben we ons opgesplitst in twee groepen. Een groep om Junaio uit te werken, dit doen Kenneth en Elizabeth en een groep om het uit te werken voor de webcam, Anne Lien en Mariet. Beide groepen werken met 3dsmax om de animatie uit te werken. Dit programma is nieuw voor ons en moesten we dus eerst leren. 
Voor de webcam moesten we twee dingen doen: De print op het kopje krijgen en de schilderijen boven het kopje laten vliegen.

 De print op het kopje

Hiervoor hebben we in photoshop alle foto’s, die we van het kopje rondom hadden gemaakt, uitgeknipt. Vervolgens was het even zoeken wat de beste manier was om de foto’s aan elkaar te krijgen, maar uiteindelijk bleek gradient het beste te werken. In 3dsmax hebben we met behulp van de curve het poje opnieuw geextrudeerd, zodat we het potje nu in het programma hadden.

 

Vervolgens hebben we met behulp van UV unwrap er een UV texture van gemaakt. Het beeld dat dit opleverde konden we renderen en vervolgens openen in photoshop. Nu was het een kwestie van het plaatje over het raster heenleggen en opslaan.

 

In 3dsmax konden we het bestand nu openen en werd het om het potje heen gedrapeerd.

 
 
Vliegende schilderijen 
 Voor het volgende onderdeel, de vliegende schilderijen, gebruiken we 6 plaatjes met het thema theedrinken. In Photoshop hebben we er lijsten omheen gezet om het geheel wat gezelliger te maken. In 3DsMax zijn er 6 blokjes gemaakt met dezelfde verhoudingen als de afmetingen van de plaatjes. De plaatjes worden erop geplaatst met bijpassende achterkant-kleur.
Hierna wordt het geheel geanimeerd. De schilderijen bewegen op en neer.
 
 
Volgende stappen
 Eerst moeten we het potje en de schilderijen samenvoegen. Ze staan nu nog in twee verschillende bestanden.
Daarna moeten de modellen in AR_toolkit worden gezet.
Hopelijk krijgen we alles snel werkend!

 

 

tweede potje printen

ook het tweede potje, die met het patroon door de goudverf, is nu geprint. helaas hadden we ook bij deze print weer problemen met de printer. ook deze keer was de printer halverwege gestopt met printen, dus zit er een lijn in het potje. het patroon is wel goed naar voren gekomen.

Het maken van de mallen

Het potje printen

Na het maken van het computer model kon het potje geprint worden. Deze is vrijdag de printer ingegaan en maandag hadden we het resultaat in handen.

Junaio, mobiele AR applicatie

Wim van Eck van het AR lab vertelde ons ook over Junaio. Dat is een applicatie voor op iPhone en Android. Deze app maakt gebruik van augmented reality. Er zijn verschillende ‘channels’ binnen deze applicatie. Bijvoorbeeld een wikipedia channel. Je kunt dan zien wat voor wikipedia entries in de buurt zijn gemaakt. Het is vergelijkbaar met Layar.

Iedereen kan ook zelf een channel maken binnen Junaio. Dit is voor ons een makkelijke en gratis manier om ook op de smartphone AR toepassingen voor ons project uit te proberen.
Junaio werkt niet met de strandaard AR-markers. In plaats daarvan maakt het programma juist gebruik van kleurenplaatjes. De code aan de onderkant van het kopje kan dus niet voor deze toepassing gebruikt worden. We hadden bedacht dat we een schildering of een transferplaatje aan de zijkant van het kopje zouden kunnen plaatsen. Op deze manier kan het potje op verschillende manieren voor AR gebruikt worden.

UPDATE
Junaio maakt ook  gebruik van zwart-wit markers. Deze zijn echter alleen bedoeld voor plaatsbepaling. Ze worden LLA-markers genoemd (Latitude/Longitude/Altitude). Deze zijn dus niet bedoeld voor augmented reality

 

Junaio Glue Demo

 

 

van ct naar stl en solid

Nu de ct scan gedaan is moeten we van deze wolk met punten nog een leesbaar formaat maken. Zodat we een replica van het suikerpotje kunnen maken. Om deze replica te maken hebben we op z’n minst een file nodig van het formaat stl.  Dus gingen we vol goede moet naar Professor Wolf Song. Helaas kon hij van deze wolk met punten geen stl maken. Wel wil hij voor ons zorgen dat we een bruikbare curve krijgen van de doorsnede van het potje. 

Dus moesten we op zoek naar een programma dat van de ct-scan bestanden een stl bestand kon maken. Even zoeken op internet leverde een passend programma. Nu we een stl bestand hadden konden we weer naar Wolf Song toe. Hij maakte een doorsnede voor ons, zodat we deze konden omzetten in een solide vorm. Deze solide vorm moest gemaakt worden, omdat we aan de onderkant van het potje nog een AR-code willen toevoegen voordat we de replica gaan printen met een 3D printer.

De stl file van de ct-scan kunnen we ook nog gebruiken, omdat het toch wel interesant is dat het volledige patroon van het goud door de scanner is toegevoegd aan het object. Zo lijkt de replica net iets echter.

nieuwe test tegeltjes

De nieuwe tegeltje, geprint van gips, zijn in middels klaar. Er is besloten dat de kleine QR-code niet meer geprint wordt, vanwege zijn complexiteit en onmaakbaarheid (op dit formaat) in porselein.

 
Helaas hebben we moeten vernemen dat de rand van de AR-code een probleem vormt bij het maken van de porselein mallen. Daarom wordt er nu gekeken naar een AR-code, waarvan de rand samen valt met het in het midden afgebeelde blokje of een code zonder rand.  

 

 

 

© 2011 TU Delft