Categories

Archive

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posts by E.F. Berghuijs

porselein gieten

Gisteren (donderdag) zijn we weer naar de kunstacademie in Den Haag geweest. Hier gingen we porselein gieten en glazuren. Maaike had allerlei plaatjes meegenomen die via een transfer-techniek met water op de porseleinen potjes kwam te zitten. De plaatjes zaten op dun papier dat we op een vochtig stukje porselein moesten plakken en daarna werd het papier doorweekt met water. Als het papier weer een beetje opgedroogd was kon het eraf gehaald worden en zaten de plaatjes op het porselein.

 

Nadat we de plaatjes op de dekseltjes en potjes hadden gezet moesten de AR codes ingekleurd worden met zwart glazuur of een speciaal porselein potlood.

 

Daarna konden we de potjes en deksels glazuren met transparant glazuur. Een aantal potjes en dekseltjes hebben we niet in de transparante glazuur gedoopt, omdat we willen uitproberen of het glazuur niet te veel reflecteert om nog gelezen te kunnen worden door een camera. Na dit glazuren was er nog tijd voor ons om zelf een potje te gieten. We poederde de mallen in met talk poeder. Daarna kon het porselein in de mal gegoten worden. Dit moesten we even laten drogen om daarna het overtollige porselein eruit te gieten. Nu moest het nog verder drogen en konden we het uit de mal halen. De vloeistof was nu veranderd in een soort klei. uiteindelijk zijn ook de tegels nog gegoten op bovenstaande manier, het viel erg mee hoe goed de tegels met code uit de mal kwamen. De verwachtingen waren dat de randjes zo diep waren dat het porselein hierin zou blijven steken. Het tegendeel bleek waar te zijn. Als laatste moest de oven aan om het porselein verder af te bakken.

juniao animatie

Voor junaio was het van belang dat in de animatie slechts een model en een textuur gebruikt werd per channel. (De gratis versie van het programma staat niet meer toe dan dit.) Hierdoor is er slechts een schilderij overgebleven van de eerder genoemde zes. Door het scannen van een gekleurd plaatje wordt de animatie opgeroepen die we aan het maken zijn. Men krijgt dan een schilderij te zien, uit de 18e eeuw, waarop mensen aan het theedrinken zijn. Daarnaast is het patroon van de deksel op het 3D model van de deksel toegevoegd in een 2e channel. Nu kunnen we dus kiezen wat we willen zien als we het plaatje op de deksel scannen. De grootste uitdaging was om het animatie programma 3ds max te leren gebruiken en daarna de animatie via een extra plug-in om te zetten naar het bestandsformaat md2. Het was van belang dat we 3ds max zouden gebruiken, omdat dit programma bijna als enige de animatie om kon zetten naar md2.

 

Junaio afstellen om het schilderij zichtbaar te krijgen vroeg om een hoop uitproberen met de verschillende waardes die opgegeven konden worden.

tweede potje printen

ook het tweede potje, die met het patroon door de goudverf, is nu geprint. helaas hadden we ook bij deze print weer problemen met de printer. ook deze keer was de printer halverwege gestopt met printen, dus zit er een lijn in het potje. het patroon is wel goed naar voren gekomen.

van ct naar stl en solid

Nu de ct scan gedaan is moeten we van deze wolk met punten nog een leesbaar formaat maken. Zodat we een replica van het suikerpotje kunnen maken. Om deze replica te maken hebben we op z’n minst een file nodig van het formaat stl.  Dus gingen we vol goede moet naar Professor Wolf Song. Helaas kon hij van deze wolk met punten geen stl maken. Wel wil hij voor ons zorgen dat we een bruikbare curve krijgen van de doorsnede van het potje. 

Dus moesten we op zoek naar een programma dat van de ct-scan bestanden een stl bestand kon maken. Even zoeken op internet leverde een passend programma. Nu we een stl bestand hadden konden we weer naar Wolf Song toe. Hij maakte een doorsnede voor ons, zodat we deze konden omzetten in een solide vorm. Deze solide vorm moest gemaakt worden, omdat we aan de onderkant van het potje nog een AR-code willen toevoegen voordat we de replica gaan printen met een 3D printer.

De stl file van de ct-scan kunnen we ook nog gebruiken, omdat het toch wel interesant is dat het volledige patroon van het goud door de scanner is toegevoegd aan het object. Zo lijkt de replica net iets echter.

nieuwe test tegeltjes

De nieuwe tegeltje, geprint van gips, zijn in middels klaar. Er is besloten dat de kleine QR-code niet meer geprint wordt, vanwege zijn complexiteit en onmaakbaarheid (op dit formaat) in porselein.

 
Helaas hebben we moeten vernemen dat de rand van de AR-code een probleem vormt bij het maken van de porselein mallen. Daarom wordt er nu gekeken naar een AR-code, waarvan de rand samen valt met het in het midden afgebeelde blokje of een code zonder rand.  

 

 

 

muziek in de 18e eeuw

Een kort onderzoek naar muziek in de 18e eeuw.
Een van onze eerste ideeen was om muziek aan de codes te verbinden. Daarvoor moeten we natuurlijk wel weten wat voor muziek er in de tijd was toen de bonboniere werd gebruikt. tijdens het onderzoek kwam ik op de volgende web-site: http://www.genootschapvoorklassiekemuziek.nl op deze site staan de vele verschillende klassieke componisten en in welk jaartal hun werken uitkwamen. 

In 1780 kwam onderandere "Joseph Haydn’s, concert voor piano en orkest in D" uit. Beluister het eerste stuk hier:http://www.youtube.com/watch?v=oJ_oqjqaZAQ

Daarnaast kwamen er nog vele andere stukken uit in deze tijd zoals: "Sonate in D, voor twee piano’s KV 448 van Mozart". Beluister het hier: http://www.youtube.com/watch?v=xEea0C-X3C4 
Die Entführung aus dem Serail, (opera) mozart  http://www.youtube.com/watch?v=o88L7fJOqoA
 In de 18e eeuw was er ook nog de klavecimbelmuziek. De klavecimbel is een instrument dat op de piano lijkt, maar een geheel eigen geluid heeft. Luister maar: http://www.youtube.com/watch?v=tVCvzkRJ8HI

 

AR en QR codes printen

 Voorbereidingen test porselein en codes. 

Om straks te kunnen testen of een camera AR en QR codes kan lezen als ze gemaakt zijn van porselein met glazuur, moesten de AR en QR codes omgezet worden naar een 3D vorm. Deze 3D vorm is nodig om staks het glazuur vast te houden aan het porselein. Door de 3D vorm onstaan er deukjes in het porselein waar het glazuur in kan liggen. Omdat porselein van zichzelf al een witte kleur heeft moesten de zwarte delen uit de codes lager liggen dan de witte.

Er zijn in totaal vijf verschillende tegeltjes gemaakt; 

AR  8×8 cm  2 mm diep 
AR 4×4 cm 1,5 mm diep
AR  2×2 cm 1 mm diep
QR 8×8 cm 2 mm diep
QR  4×4 cm 1,5 mm diep

 Voor het vervaardigen van de tegeltje werd als eerste een cad bestand gemaakt. Bij dit vervaardigen stuite we al snel op het volgende probleem: in een QR code bestaat uit allemaal pixels, deze pixels sluiten allemaal precies op elkaar aan. Wanneer we dit in een cad programma willen maken, wil het programma graag enige wanddikte hebben tussen de pixelhoeken. Hierdoor was het maken van de QR code erg tijdrovend, elk lijntje mocht namelijk net niet aansluiten op die ernaast.

Uiteindelijk hebben we de cad bestanden omgezet naar stl voormaat en zijn ze naar de ABS printer in de faculteit bouwkunde gegaan. Na zes uur printen was de printer klaar en kon het suport materiaal weg gehaald worden. 

Al snel bleek bij het ophalen dat door het gebruik van deze printer de rechte hoeken toch niet zo recht bleven in de kleinere tegeltje en dat daardoor de beide QR codes onbruikbaar leken in onze ogen.

 

 

 

starten

Dag 1 week 1: uitzoeken

Vandaag zijn we als groep dan echt gestart met het project. De vraag aan ons is om met een AR- of QR code een museum stuk interesanter te maken voor de museum bezoeker.

Vanuit het museum (Boijmans van Beuningen) wordt er gezorgt voor een museum. Dit museum stuk is een bonbonnière uit 1780. Een bonbonnière werd gebruikt om bonbons in te bewaren. De bonbonnière in kwestie is versiert met goud en meerdere afbeeldingen van prenten die op een tafel liggen.

Om goed van start te gaan zijn we begonnen met een brainstorm van wat er gedaan moet worden tijdens het project. Deze brainstorm hebben we verwerkt tot een planning. In deze planning staat beschreven wat we als groep van week tot week af willen hebben.

Als eerste test hebben we een simpele AR code gemaakt die bij het scannen een kubus laat zien. En we hebben een QR code gemaakt die naar google linkt. Deze AR code hebben we om de QR code heen geplaatst om te kijken of het samenvoegen van de codes gebruikt kan worden. Het resultaat was dat de AR code gelezen werd door de AR software en dat de QR code ook gelezen kon worden door de QR software. De codes zitten elkaar dus niet in de weg bij het uitlezen en kunnen dus samengevoegd gebruikt worden.

Daarna zijn twee van ons naar Professor Wolf Song gegaan om informatie in te winnen over 3D scannen. Na dit gesprek was de conclusie dat het object in kwestie alleen door middel van een CT scan omgezet kan worden naar een 3D model. Alle andere technieken vallen af door het gebruik van glazuur op het object. Dit glazuur weerspiegeld de scan stralen te veel om een correct beeld te krijgen.

Nu is het tijd om meer informatie over zowel de AR als de QR codes op te zoeken, zodat we maandag precies weten wat er allemaal mogelijk is in de wereld van deze codes.

© 2011 TU Delft